Speuren naar Chef Porto
Wanneer je als ZZP'er de regie hebt over de portofoon
Niet elke Chef Porto werkt binnen een groot team zoals Hugh bij Search and Rescue Dogs Zuid-Holland Zuid. Speurhondentrainer Frank Wennekers klonk daarom wat weifelend toen collega Jolien vroeg of ze hem mocht interviewen. ‘Ben ik dan wel een Chef Porto als ZZP’er?’ Ons antwoord daarop was volmondig ‘ja’!
Chef Porto ben je als je de porto’s beheert, zorgt dat alles werkt en dat iedereen weet hoe te communiceren. Daarom gingen we in gesprek met Frank en Anouk. Zelfstandigen zonder personeel, maar mét portofoon!
Ergens in het Baarnse Bos, op de prachtige Utrechtse Heuvelrug, liggen de radio’s van Frank keurig opgesteld in zijn kofferbak. Klaar om uit te delen aan de volgende cursist. Vandaag krijgt Anouk van Daelen een porto in handen. Net als Frank is zij zelfstandig speurhondentrainer én Chef Porto. Bij hun speurscholen zijn ‘alle huishonden met een neus’ welkom om recreatief te speuren. In haar privétijd speurt Anouk samen met haar hond bij Frank.
“Alles wat een neus heeft, kan speuren”
Volgens Frank spelen ras, leeftijd of achtergrond geen rol bij speuren. ‘Sommige honden hebben meer tijd nodig om het te begrijpen, anderen pikken het razendsnel op. Het belangrijkste is dat een hond eindelijk aan de slag mag met zijn sterkste zintuig: de neus. In onze trainingen draait het niet om de regie over de hond, maar leert het baasje juist om te luisteren, volgen en vertrouwen.’
Anouk, van huis uit gedragstherapeut, vult haar collega aan: ‘Speuren activeert het ‘seeking system’ in het hondenbrein: het vermogen om iets te zoeken en te vinden. Zodra een hond doorheeft dat hij dat vermogen heeft, kun je het brein als het ware ‘herprogrammeren’. Het levert zoveel op: vooral zelfvertrouwen, zeker bij honden met gedragsproblemen.'
Het gebruik van een portofoon tijdens mijn speurtraingen is ideaal. Nooit gedoe met het opslaan en opzoeken van telefoonnummers van cursisten. Daarnaast heb ik met de porto altijd bereik in het bos. Alle speurtrainers die ik ken, gebruiken een portofoon én beschermde frequenties van de RDI.
Coach over de radio
De speurtrainingen zijn niet bedoeld om de honden op te leiden voor zoekacties: het draait hier puur om plezier en samenwerking tussen baasje en hond. De hond van Anouk, een prachtige Husky-Windhondkruising die Max heet, mag vandaag naar Frank speuren in het bos. Frank verstopt zich op een beschutte plek, waarna Max de opdracht krijgt om het geurspoor van Frank op te pikken en hem op te sporen.
Gedurende de training gebruikt Frank de porto om Anouk op afstand te begeleiden. Als Max van het spoor afwijkt, horen we hoe Frank haar stap voor stap coacht om het spoor weer op te pakken. Hij wijst bijvoorbeeld op een knuffeltje met zijn geur dat ze straks tegenkomen: een belangrijke motivatie voor Max om door te speuren.
‘Die knuffeltjes vindt hij onweerstaanbaar’, lacht Anouk, terwijl ze via de porto met Frank communiceert en tegelijkertijd met ons een gesprek voert.
Frank en Anouk met hond Max. De instructeurs zijn allebei opgeleid via het Speurhonden Training Center. 
Frank bewaart de portofoons in de kofferbak van zijn auto. Altijd opgeladen en klaar voor gebruik. 
Frank roept Anouk aan via de porto tijdens de training met Max.
Geen gepiep
Anouk schakelt vrij makkelijk tussen ons gesprek en de radiocommunicatie, wat verraadt dat ze veel met een portofoon werkt. ‘Net als Frank communiceer ik via een porto met cursisten. Niet alleen over het hervatten van een spoor, maar ook over hoe je gedrag interpreteert of wat te doen als de hond twijfelt.’
Anouk, die korter speurhondentrainer is dan Frank, kreeg een handige tip van hem over portofoongebruik. Frank, die inmiddels gevonden is door Max, legt die tip uit: ‘Mijn porto heeft geen pieptoon. Max, of welke hond dan ook, mag natuurlijk niet horen waar ik me verschuil. Honden hebben naast een scherpe neus ook een uitstekend gehoor!’ Inmiddels heeft Anouk ook haar eigen portofoon zonder piepje, en gebruikt ze die zoals Frank haar leerde. Hun cursisten hebben dat piepje trouwens wél, zodat ze weten wanneer ze kunnen spreken.
Frank en Anouk instrueren vooraf dat een cursist pas praat zodra de pieptoon klinkt. Volgens hen de belangrijkste instructie die een cursist moet kennen. 'Zo verloopt de communicatie altijd perfect', sluiten de chefs samen af.